Τον Colin Kaepernick τον ήξερα περισσότερο ως ακτιβιστή παρά απ’ τις πενιχρές μου γνώσεις γύρω απ’ το φούτμπολ (ή οποιοδήποτε σπορ εδώ που τα λέμε) καθώς ήταν ο πρώτος αθλητής που γονάτισε κατά τη διάρκεια του εθνικού ύμνου ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την αστυνομική βία σε βάρος μαύρων πολιτών πίσω στο 2016. Κίνηση που οδήγησε σε ένα κύμα παρόμοιων διαμαρτυριών σε όλες τις ΗΠΑ (που εντάθηκε με τη δολοφονία του George Floyd και το κίνημα BLM) αλλά και στον τερματισμό της καριέρας του Kaepernick που παραμένει εκτός γηπέδων μέχρι σήμερα.

Αυτή η γρήγορη (έξι ημίωρα επεισόδια) και ευφάνταστη μίνι σειρά του Netflix που δημιούργησε ο Kaepernick με την Ava DuVernay (η ακτιβίστρια δημιουργός του When They See Us) συνδυάζει αφήγηση (από τον ίδιο) και μυθοπλασία για να μας μεταφέρει στα εφηβικά χρόνια του αθλητή και πως σφυρηλατήθηκε η ακτιβιστική πλευρά μιας πολυσχιδούς προσωπικότητας, όντας ο μοναδικός μαύρος της καλιφορνέζικης μικρής πόλης όπου μεγάλωσε υιοθετημένος από λευκούς γονείς (τους υποδύονται η Mary-Louise Parker και ο Nick Offerman).

Ο Colin μεγάλωσε μαύρος σε έναν καθαρά λευκό κόσμο που απαιτούσε να συμπεριφέρεται “σαν λευκός” ενώ ο περίγυρος έκανε πως δεν έβλεπε τον εξόφθαλμο ρατσισμό που έκανε μέχρι και μια απλή βόλτα με τους γονείς του ανυπόφορα άβολη (μετρήστε πόσες φορές αστυνομικοί ή απλοί περαστικοί ρωτούν τους γονείς του αν είναι εντάξει ή χρειάζονται βοήθεια παρουσία του θεόρατου -1,93- μαύρου γιου τους). Αναγκάζεται μάλιστα να εγκαταλείψει μια πολλά υποσχόμενη καριέρα στο μπέιζμπολ γιατί νιώθει ότι θέλουν να παίζει με τον σωστό τρόπο που είναι βασικά ο “λευκός τρόπος”.

Ο Kaepernick είναι χαρισματικός αφηγητής (έχει πλάκα που παρακολουθεί τον έφηβο εαυτό του που υποδύεται ο ταλαντούχος Jaden Michael) και τα εμβόλιμα μαθήματα Μαύρης ιστορίας δείχνουν πόσο διαρκής και διαχρονικός παραμένει ο αγώνας για ισότητα και ισονομία, όμως όλη η δύναμη της σειράς αντλείται από το πάθος ενός πιτσιρικά να αγκαλιάσει αυτό που είναι και αυτό που θέλει κόντρα σε σύστημα που δεν νοσεί αλλά είναι φτιαγμένο εξαρχής να τον καταπιέζει. Τώρα αγαπάω τον Kaepernick (και την Bob Ross μαλλούρα του) λίγο περισσότερο από πριν.

Πρώτη δημοσίευση: Limassol Today