Στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη, την παραγωγή της Θεατρικής Στέγης Κύπρου και της Anyhow Theatre Ensemble που ανεβαίνει στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος 2025, ενσαρκώνει τον Θόα, τον βάρβαρο βασιλιά της Ταυρίδας. Με λιτές αλλά ουσιαστικές κουβέντες, μας ξεναγεί στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το έργο, τον ρόλο και το ίδιο το θαύμα της θεατρικής πράξης.

Πώς αισθάνεστε που συμμετέχετε στο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος με ένα έργο όπως η «Ιφιγένεια εν Ταύροις»;

Πολύ όμορφα. Είναι ωραίο να επιστρέφεις στα αρχαία κείμενα μέσα από έναν θεσμό που τα τιμά με συνέπεια. Το φεστιβάλ δημιουργεί χώρο για να ακουστούν ξανά αυτά τα λόγια σε έναν τόπο που τα γέννησε — και μόνο αυτό είναι αρκετό για να αισθανθείς τιμή και συγκίνηση.

Ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη όταν σας προτάθηκε ο ρόλος του Θόα;

«Θα το κάνω!» Δεν σκέφτηκα κάτι άλλο. Είναι ένας ρόλος με βάρος, και αυτός ο δημιουργικός φόρτος ήταν ακριβώς το στοιχείο που με τράβηξε.

Ο Θόας είναι ένας ηγέτης που λειτουργεί μέσα από φόβο και βία. Πόσο δύσκολο είναι να μπει ένας ηθοποιός σε αυτή τη σκοτεινή ψυχολογία;

Όλοι οι ρόλοι έχουν φως και σκοτάδι. Η δουλειά μας είναι να εναρμονίσουμε τις φωτοσκιάσεις. Δεν κάνουμε ποτέ μόνο το "καλό" ή το "κακό" – προσεγγίζουμε χαρακτήρες ανθρώπινους, αντιφατικούς, με πάθη και πληγές. Ο Θόας έχει και τα δύο. Το δύσκολο είναι να τον κατανοήσεις, όχι να τον κρίνεις.

Υπάρχει κάτι που ανακαλύψατε για τον εαυτό σας μέσα από αυτή τη διαδικασία;

Πάντα κάτι βρίσκεις σ' αυτόν τον κυλιόμενο κόσμο του θεάτρου… Αλλά στην προκειμένη περίπτωση δεν ξέρω αν ανακάλυψα κάτι για μένα. Νομίζω βρήκα περισσότερο τον ρόλο. Και αυτό είναι αρκετό.

Η δουλειά με τον Ονησίφορο Ονησιφόρου, τόσο ως σκηνοθέτη όσο και ως συμπρωταγωνιστή, τι σας έχει προσφέρει;

Ο Ονησίφορος είναι ένας δοτικός, ταλαντούχος άνθρωπος. Έχουμε πολύ καλή συνεννόηση και συνδεόμαστε και σε ανθρώπινο επίπεδο. Αυτή η σχέση εμπιστοσύνης κάνει τη δουλειά να ρέει, να πηγαίνει σε βάθος.

Πώς σας επηρεάζει ως ηθοποιό το να παίζετε σε ανοιχτούς αρχαιολογικούς χώρους;

Μετά από 45 χρόνια εμπειρίας, έχω βρεθεί σε πολλούς διαφορετικούς χώρους. Αλλά αυτοί οι ανοιχτοί, ιεροί τόποι… έχουν κάτι μοναδικό. Το δροσερό τους αεράκι, η ενέργεια των αιώνων, δημιουργούν μια εμπειρία που δεν συγκρίνεται.

Ποια σκηνή ή στιγμή στη διάρκεια των προβών σας συγκίνησε ή σας καθήλωσε;

Όταν άκουσα την Ιφιγένεια να φωνάζει «καρδιά μου!». Ήταν μια στιγμή που με σταμάτησε. Το αληθινό συναίσθημα διαπερνά τη σκηνή και σε συγκλονίζει, ακόμα κι αν είσαι μέρος της δράσης.

Ποιος είναι ο δικός σας τρόπος να προσεγγίζετε ένα τόσο εμβληματικό και ιστορικά φορτισμένο κείμενο;

Με σεβασμό και τόλμη. Τα κείμενα αυτά απαιτούν ταπεινότητα αλλά και το θάρρος να τα συναντήσεις με την προσωπική σου αλήθεια.

Πέρα από τον ρόλο, ποια άλλα στοιχεία της παράστασης σας έχουν εντυπωσιάσει;

Η δουλειά των κοριτσιών του Χορού. Είναι υπέροχες, με ακρίβεια, ενέργεια και βάθος. Φέρνουν κάτι σωματικό και ποιητικό που συμπληρώνει ιδανικά το λόγο.

Αν μπορούσατε να κρατήσετε ένα μόνο πράγμα από αυτή την εμπειρία, τι θα ήταν;

Η αυταπάρνηση όλων. Η προσπάθεια, η αφοσίωση, η συλλογικότητα. Αυτά κρατώ πάντα από τις καλύτερες παραστάσεις και αυτή είναι μία από αυτές.

Ο Βασίλης Βασιλάκης, με λόγια λιτά αλλά γεμάτα ουσία, αποδεικνύει ότι οι μεγάλοι ρόλοι δεν χρειάζονται στόμφο αλλά εσωτερικότητα. Ο Θόας του δεν είναι απλώς ένας τύραννος, αλλά μια ανθρώπινη φιγούρα που φωτίζεται μέσα από το βλέμμα ενός ηθοποιού που ξέρει να ισορροπεί στις σκιές.

Η «Ιφιγένεια εν Ταύροις» παρουσιάζεται:

• 24 & 25 Ιουλίου στο Αρχαίο Ωδείο Πάφου

• 29 Ιουλίου στο Αμφιθέατρο Μακάριος Γ’, Σχολής Τυφλών

Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους. Κατάλληλη για άτομα άνω των 12 ετών. Διάρκεια: 90 λεπτά

👉 Αγορά εισιτηρίων εδώ