Σχηματίστηκαν το 2007 στο Μπορντό της Γαλλίας και από την αρχή έκαναν αίσθηση με το χαρακτηριστικό τους ηχητικό mixture: ογκώδη, fuzz-φορτωμένα riffs που ισορροπούν με την αιθέρια, σχεδόν ψυχεδελική φωνή του Julien Pras. Το ντεμπούτο τους, το 2011, έθεσε τις βάσεις για ένα ατμοσφαιρικό και υπνωτιστικό στυλ, που τους χάρισε άμεσα διεθνή προσοχή. Στις ζωντανές εμφανίσεις τους το τρίο στήνει μια ηχητική τοιχογραφία όπου το stoner συναντά την prog φαντασία και την ψυχεδέλεια των 70s, δημιουργώντας μια εμπειρία που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. Σήμερα οι Mars Red Sky θεωρούνται από τους πιο ξεχωριστούς εκπροσώπους της σκηνής, με σταθερή παρουσία σε μεγάλα φεστιβάλ κι ένα κοινό που αναζητά μουσικές που κοιτούν πέρα από τα όρια του είδους.

Οι Mars Red Sky αποτελούνται από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Julien Pras, τον μπασίστα Jimmy Kinast και τον ντράμερ Mathieu “Matgaz” Gazeau. 

Η μπάντα θα εμφανιστεί το Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2025 ως headliners της δεύτερης μέρας του Dissonant Echo Festival που θα γίνει στο Downtown Live. Με αφορμή λοιπόν, την επερχόμενη τους εμφάνιση στο νησί, είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον Julien Pras,  κιθαρίστα και τραγουδιστή της μπάντας και τον Jimmy Kinast, μπασίστα του συγκροτήματος. Διαβάστε όλα όσα είπαμε. 

Από που προέρχεται το όνομα της μπάντας και τι σημαίνει;

Julien: Ξεκινήσαμε τη μπάντα το 2009 με τον Ben, τον πρώην ντράμερ μας, κι εμένα. Ο Jimmy μπήκε λίγο αργότερα (ο Mat ήρθε το 2012). Παίξαμε μια συναυλία στο σπίτι του Ben, που στην ουσία ήταν μια πρόβα-παράσταση μπροστά σε φίλους μας, οι οποίοι έδειξαν να απολαμβάνουν αυτό που κάναμε. Προφανώς, έπρεπε να βρούμε όνομα εκείνη τη στιγμή και μετά από μερικές ιδέες που πέταξα, πρότεινα το Mars Red Sky. Εκείνη την περίοδο άκουγα το Glory Mountain των Sleep διαβάζοντας τους στίχους, κι έπεσα πάνω σ’ αυτές τις τρεις λέξεις. Μου φάνηκαν όμορφες, με αρκετή δύναμη και εικόνα, κι ένιωσα πως ταίριαζαν στη μουσική που μόλις αρχίζαμε να φτιάχνουμε.

Ποιες είναι οι βασικές σας επιρροές;

Julien: Και οι τρεις συμφωνούμε σε αρκετά συγκροτήματα και καλλιτέχνες που μας έχουν επηρεάσει: The Beatles, Black Sabbath, Led Zeppelin, Sunn O))), Sleep, Electric Wizard, Dinosaur Jr, My Bloody Valentine, Dead Meadow, Sonic Youth, Nirvana, The Melvins, Tigran Hamasyan, The Flaming Lips…

Πώς προσεγγίζετε τη σύνθεση μουσικής; Αλλάζει η διαδικασία από άλμπουμ σε άλμπουμ;

Julien: Συνήθως εγώ φέρνω μερικά riffs, ορχηστρικά ή πιο ολοκληρωμένα demos με φωνητικά και ημιτελείς στίχους, και βασικές δομές (κουπλέ/ρεφρέν, καμιά ιδέα για γέφυρα…). Τα δουλεύουμε μαζί, αποφασίζουμε ποια αξίζουν, και τα δοκιμάζουμε στην πρόβα. Όπως λέμε, τα περνάμε από τη «μηχανή» των Mars Red Sky! Μερικές φορές κρατάμε την απλή ιδέα (π.χ. Slow Attack, Under The Hood, Join The Race, Crazy Hearth), αλλά συχνά προσθέτουμε άλλα μέρη ή ενώνουμε διαφορετικά riffs, κάνοντας μικρά «φρανκενστάιν» πειράματα που έχουν πλάκα. Έτσι βγαίνουν πιο σύνθετα κομμάτια, όπως το Apex III, Soldier On (στο The Task Eternal) ή το Carnival Man. Ο Jimmy επίσης φέρνει riffs (π.χ. το The Final Round στο νέο άλμπουμ βασίστηκε σε δικό του riff· το τζαμάραμε, φτιάξαμε κουπλέ-ρεφρέν χωρίς να ξέρουμε αν θα μπουν φωνητικά. Πρότεινε να τραγουδήσει εκείνος, έγραψε στίχους και δοκίμασε μελωδίες στο στούντιο). Στο τελευταίο doom σημείο βάλαμε δικό μου riff, παίζοντάς το βαρύ και αργό, φορτωμένο με το μπάσο του Jim και τα τύμπανα του Mat. Ο Mat φέρνει κι εκείνος ιδέες, ρυθμούς ή riffs (π.χ. Mindreader, Arcadia). Στην ουσία όμως, το βασικό στοιχείο είναι η χημεία των τριών μας.

Από την αρχή της μπάντας μέχρι σήμερα, ποιες στιγμές θεωρείτε ορόσημα;

Julien: Υπήρξαν πολλές, είτε σε συναυλίες, ηχογραφήσεις είτε σε πρόσωπα και μέρη που γνωρίσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Είχαμε την τύχη να παίξουμε τρεις φορές στο Hellfest (2014, 2017, 2023). Κάθε φορά στη σκηνή The Valley, που όλο και μεγαλώνει. Η τελευταία φορά ήταν εντυπωσιακή, με τεράστιο κοινό και εξαιρετική ανταπόκριση.

Ποια συναυλία σας έχει μείνει περισσότερο;

Julien: Έχουμε κάνει 3-4 περιοδείες στην Αμερική. Το καλοκαίρι του 2024 ήταν ίσως αυτό που απολαύσαμε περισσότερο.

Δουλεύετε νέο υλικό αυτή τη στιγμή;

Julien: Το πιο πρόσφατο project είναι ένα EP σε συνεργασία με τους φίλους μας Monkey3 από την Ελβετία. Θα κυκλοφορήσει σε μερικούς μήνες. Τους ξέρουμε χρόνια και αγαπάμε τον prog/ψυχεδελικό τους ήχο. Πέρα από αυτό, δεν δουλεύουμε ακριβώς νέο άλμπουμ τώρα, αλλά έχουμε riffs και ιδέες που θέλουμε να αναπτύξουμε όταν έρθει η ώρα.

Τι εξοπλισμό χρησιμοποιείτε που καθορίζει το χαρακτηριστικό σας ήχο;

Julien: Τα πρώτα μου riffs τα έγραψα με μια παλιά Cort, μια μεγάλη μπλε jazz κιθάρα. Την είχα μέχρι πρόσφατα, δοκίμασα κι άλλες (Fender Stratocaster, Epiphone ET270, Squier Jazzmaster). Πρόσφατα πήρα δύο μεταχειρισμένες: μια Duesenberg και μια Jaguar Special με τροποποιήσεις. Η Jaguar έγινε η βασική μου κιθάρα. Την περνάω σε δύο ενισχυτές: έναν Marshall Super Lead JCM και έναν Fender Deville (δίπλα στον ενισχυτή του Jimmy). Για εφέ χρησιμοποιώ Ibanez Tube Screamer, russian Big Muff (το βασικό μου πετάλι), κι ένα boutique Big Muff clone. Παλιά είχα και Cry Baby wah και Ibanez DE7 delay/echo. Με τον καιρό πρόσθεσα Keeley compressor, Electro-Harmonix Mel9, Pog, Pitchfork, Mooer echo/reverb, E&H Oceans 12, Boss RC3 looper. Στο νέο άλμπουμ ακούγεται και το E&H Attack/Decay με ένα μικρό Ratt σε sidechain.

Ποιο τραγούδι απολαμβάνετε περισσότερο να παίζετε live;

Julien: Δύσκολο να διαλέξω ένα μέσα από τον συνεχώς αυξανόμενο κατάλογο. Ανάλογα με το άλμπουμ και τη χρονιά φτιάχνουμε το setlist. Μου αρέσει ακόμα πολύ το Strong Reflection, που είναι σαν το «σήμα κατατεθέν» μας, αλλά αυτό αλλάζει από στιγμή σε στιγμή.

Ποιος επιμελείται τα εξώφυλλα και την εικαστική σας ταυτότητα;

Jimmy: Για τα άλμπουμ συνεργαζόμαστε με τον Γάλλο καλλιτέχνη Carlos Olmo. Του δίνουμε κάποιες κατευθύνσεις κι εκείνος κάνει τα μαγικά του. Για το πιο πρόσφατο EP δουλέψαμε με τον Johrice από τη Μασσαλία. Διάβασε μια περιγραφή του EP σε ένα άρθρο για «μαϊμούδες χαμένες στον Άρη» και εμπνεύστηκε την ιδέα του διαστημοπλοίου.

Πώς αντιδράσατε όταν σας κάλεσαν να παίξετε στην Κύπρο; Έχετε αγαπημένες κυπριακές μπάντες;

Julien: Δεν έχω πάει ποτέ προσωπικά, αλλά είμαι ευγνώμων για την πρόσκληση και την ευκαιρία να γνωρίσουμε τοπικές μπάντες και φιλικούς ανθρώπους, από όπου κι αν προέρχονται!

Πριν λίγα χρόνια κυκλοφορήσατε το short film “Alien Grounds” με μουσική από το Apex III. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα;

Jimmy: Δουλεύαμε με τον Sébastien Antoine για τα βίντεό μας κι εκείνος πρότεινε κάτι μεγαλύτερο, σαν «πραγματική ταινία». Του ζητήσαμε να το βασίσει στα δύο πρώτα συνδεδεμένα κομμάτια του άλμπουμ, ώστε να έχει πιο «επικό» χαρακτήρα. Η εμπειρία των γυρισμάτων ήταν φανταστική, είχε τεράστια ομάδα. Ήταν η πρώτη και μοναδική φορά που χρησιμοποιήσαμε crowdfunding με τη στήριξη των fans μας.

Ραντεβού στο Downtown Live, τo Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου για ασταμάτητα headbangs!